Intel prezantoi në vitin 1980 çipin 8087, i cili përshpejtoi ndjeshëm llogaritjet me presje lëvizëse në IBM PC dhe sisteme të tjera. Krahasuar me procesorin 8086, ai e kryente mbledhjen pothuajse 100 herë më shpejt, ndërsa përmirësimi ishte edhe më i madh për veprime komplekse. Çipi mbështeste edhe tangjente, rrënjë katrore dhe logaritme.
Analiza shqyrton mikrokodin dhe qarqet që zbatojnë mbledhjen e zbritjen, përfshirë trajtimin e pafundësive dhe vlerave të tjera të veçanta. Për të studiuar strukturën, autori hapi çipin dhe e fotografoi me mikroskop. ROM-i i mikrokodit përmban 1648 mikroudhëzime, ndërsa pjesa e poshtme strehon qarqet e llogaritjes me vlera 80-bitëshe.
Në qendër ndodhet mbledhësi i numrave të plotë, i cili merr të dhëna nga regjistrat dhe ruan rezultatin në regjistrin e shumës. Qarqe të specializuara zhvendosin bitët, numërojnë zerot në fillim të vlerës dhe përpunojnë eksponentët, duke zbuluar tejkalimet e kufijve të paraqitjes numerike.
Ndryshe nga veprimet me numra të plotë, mbledhja dhe zbritja me presje lëvizëse kërkojnë fillimisht barazimin e eksponentëve për të rreshtuar pjesët domethënëse. Pas veprimit, rezultati normalizohet dhe eksponenti përshtatet sipas nevojës. Zbritja sjell ndërlikime shtesë: rezultati mund të jetë pozitiv, negativ, zero ose shumë më i vogël se vlerat hyrëse.
Burimi: Hacker News — lexoni artikullin e plotë në anglisht.
