Sistemet me disa agjentë të inteligjencës artificiale mund të prodhojnë rezultate më të dobëta se një agjent i vetëm kur mungojnë rregullat e koordinimit. Teksti e ilustron problemin me dy agjentë që duhet të hulumtojnë një temë dhe të shkruajnë një përmbledhje, por përsërisin kërkimet dhe rishkruajnë vazhdimisht punën e njëri-tjetrit. Në shembullin e dhënë, kjo sjell 27 thirrje API dhe një faturë prej 3 dollarësh, pa përmirësuar cilësinë.
Problemi lidhet me ndarjen e paqartë të përgjegjësive: një agjent mbledh të dhëna që tjetri i kërkon sërish, ndërsa përgjigjet riformatohen ose kundërshtohen pa një pikë të përcaktuar përfundimi. Këto cikle dyfishojnë punën dhe rrisin konsumin e tokenëve. Shtimi i një agjenti hulumtues dhe i një agjenti shkrues, në vetvete, nuk garanton bashkëpunim efektiv.
Zgjidhja e propozuar është një grup rregullash të qarta për marrjen e detyrave dhe dorëzimin e rezultateve. Shembulli teknik përdor klasën AgentContract për të regjistruar përgjegjësinë mbi secilën detyrë dhe punën e përfunduar. Vetëm një agjent mund ta marrë një detyrë; vetëm ai mund të dorëzojë rezultatin, ndërsa agjentët e tjerë kanë qasje vetëm për lexim.
Qasja mbështetet në një strukturë të thjeshtë të dhënash, jo në modele shtesë apo baza vektoriale. Synimi është të kufizohen dublikimet dhe rishkrimet e pakontrolluara, duke e bërë koordinimin pjesë të përcaktuar të sistemit.
Burimi: DEV Community (Web Dev Feed) — lexoni artikullin e plotë në anglisht.
