Përdorimi i modeleve të mëdha gjuhësore dhe agjentëve të AI në zhvillimin e softuerit po zgjeron sipërfaqen e sulmit më shpejt sesa mund të përshtaten kontrollet tradicionale. Rreziku shtohet nga mjetet e pamiratuara që sjellin punonjësit. Gartner parashikon se kostot e incidenteve të shkaktuara nga AI agjentike do të katërfishohen deri në vitin 2027.
Sipas SonarSource, modelet e avancuara si Claude dhe Gemini, që shkruajnë kodin më funksional, prodhojnë edhe dobësitë më të rënda të sigurisë. Qeverisja e AI dhe monitorimi i përdorimit të mjeteve e i ndryshimeve në kod ndihmojnë në kufizimin e rrezikut, por nuk mjaftojnë pa kuptuar aftësitë e sistemeve dhe kompetencat që u duhen zhvilluesve.
Teksti paraqet një model adoptimi me tetë etapa në tri faza: zhvillim i asistuar nga AI, zhvillim me AI në qendër dhe zhvillim agjentik. Ai lidh nivelin e autonomisë me rrezikun dhe aftësitë e nevojshme, nga asistentët për detyra rutinë te agjentët që nisin dhe përfundojnë vetë operacionet.
Në etapat e para rekomandohen politika qeverisjeje dhe trajnim i verifikueshëm për kodim të sigurt e rishikim kodi. Me rritjen e autonomisë, besimi i tepruar te AI bëhet rrezik kryesor, ndërsa përdorimi i Model Context Protocol (MCP) kërkon monitorim. Zhvilluesit kalojnë nga autorë në rishikues kodi; agjentë si Claude Code dhe Gemini CLI mund të kryejnë operacione nga fillimi në fund pa ndërhyrje.
Burimi: SecurityWeek — lexoni artikullin e plotë në anglisht.
