Përdorimi i Redis në çdo kërkesë hyrëse shton vonesa rrjeti dhe ngarkesë për backend-in. Sipas tekstit, komunikimi vajtje-ardhje me Redis kushton 1.0–4.5 milisekonda edhe brenda së njëjtës zonë disponueshmërie në cloud. Në 20,000 kërkesa në sekondë, pritja për I/O dhe përpunimi i lidhjeve rëndojnë aplikacionin dhe CPU-në e Redis; transferimet ndërmjet zonave shtojnë kosto.
Arkitektura me dy nivele kombinon cache lokale në RAM (L1) me një depo të përbashkët (L2), si Redis, Valkey ose Upstash. Memoria lokale shmang rrjetin, por humbet në rinisje, kufizohet nga kapaciteti dhe mbetet e izoluar për çdo kontejner. Cache e shpërndarë ndan të dhënat mes instancave, por sjell vonesa rrjeti dhe kosto serializimi.
Në shembullin me TieredDock nga KVDock, kërkesa kontrollon fillimisht L1. Nëse vlera mungon, merret nga L2 dhe kopjohet automatikisht në L1 me një TTL të shkurtër e të konfigurueshëm. Kërkesat pasuese shërbehen nga RAM-i. Për të hequr të dhënat e vjetruara, çelësat grupohen me etiketa dhe funksioni invalidateTag i pastron në të dy nivelet.
Në rezultatet e paraqitura, vonesa p50 zbret nga 2.10 ms me kërkesa të drejtpërdrejta në Redis në 0.06 ms me L1+L2, ndërsa p99 nga 6.80 ms në 1.85 ms. Ngarkesa e kërkesave drejt Redis raportohet e ulur me 92.4%.
Burimi: DEV Community (Web Dev Feed) — lexoni artikullin e plotë në anglisht.
