tmux u mundëson agjentëve të programimit me AI të punojnë në sesione me emër, që vazhdojnë edhe kur mbyllet terminali ose ndërpritet lidhja SSH. Ai grupon disa agjentë në një dritare dhe lejon ndërveprim përmes skripteve: send-keys dërgon tekst ose komanda, ndërsa capture-pane lexon përmbajtjen e panelit.
Versionet e fundit të Claude Code mund të krijojnë njëkohësisht një worktree dhe një sesion me claude –worktree –tmux. Opsioni –tmux nuk funksionon pa –worktree. Në iTerm2 përdoren panelet e vetë aplikacionit, jo tmux; për një sesion tmux që mund të kontrollohet me skripte, duhet –tmux=classic.
Kjo rrugë e integruar mbulon rastin e një agjenti në një degë, por jo organizimin e disa agjentëve, identifikimin e atyre që presin ndërhyrje apo konfigurimin në distancë përmes SSH. Udhëzuesi rekomandon një sesion për çdo depo kodi, me dritare të veçanta sipas detyrave dhe panele për agjentët që duhen ndjekur krah për krah.
Për automatizimin, send-keys i interpreton argumentet si Enter, C-c dhe Escape si shtypje tastesh; opsioni -l e dërgon tekstin fjalë për fjalë. Kujdes kërkohet edhe me dosjen ku hapen panelet e reja, që agjenti të mos niset në depon e gabuar. Vlerat në përqindje për main-pane-width kërkojnë tmux 3.2 ose më të ri; versionet e vjetra përdorin numër kolonash.
Burimi: Hacker News — lexoni artikullin e plotë në anglisht.
