Një provë me ImgIng (https://imging.ai/) për bashkimin e një PDF-je me tetë faqe A4 në një imazh të gjatë WebP dha skedarë identikë në 216 dhe 300 DPI: përmasa 1446×16376 pikselë dhe madhësi 1,682,308 bajte. Ndërfaqja shfaqte përmasat, por nuk paralajmëronte për zvogëlimin e imazhit.
Në 216 DPI, dokumenti duhej të arrinte rreth 1785×20208 pikselë. Përmasat e marra tregonin rezolucion real afërsisht 175 DPI. Shkaku lidhej me kufirin e WebP: formati ruan gjerësinë dhe lartësinë me nga 14 bit dhe nuk lejon më shumë se 16383 pikselë për secilën. Një provë me Pillow ruajti imazhin me 16383 rreshta, por refuzoi atë me 16384.
Në të njëjtin modalitet, edhe JPG e PNG dolën me përmasa 1446×16376, ndonëse mbështesin imazhe më të larta. Autori dyshon se mjeti zbaton kufirin e WebP për të gjitha formatet, por kjo nuk është konfirmuar. Sipas llogaritjeve të tij, vetëm gjashtë faqe A4 ose më pak ruajnë plotësisht 216 DPI brenda këtij kufiri.
Provat me canvas dhe toBlob zbuluan sjellje të ndryshme mes shfletuesve. Për një kërkesë WebP prej 1786×20208 pikselësh, Chromium 149 ktheu 1786×16383 pa gabim, Firefox 151 ktheu null, ndërsa WebKit 26.5 dha PNG. Matjet në Chromium nuk përcaktuan nëse rreshtat që mungonin ishin prerë apo imazhi ishte zvogëluar.
Burimi: DEV Community (Web Dev Feed) — lexoni artikullin e plotë në anglisht.
