Skedarët e gjeneruar për eksport, si CSV, PDF dhe ZIP, mund të ruhen në hapësirë private dhe të shkarkohen përmes URL-ve të nënshkruara me afat të kufizuar. Kjo ndan prodhimin e raportit ose rezultatit nga dorëzimi te përdoruesi, pa ekspozuar në shfletues kredencialet e përgjithshme të ruajtjes. Qasja nuk zëvendëson një sistem publik për ndarjen e skedarëve.
Emri i skedarit, çelësi i objektit dhe lloji i përmbajtjes duhen trajtuar veçmas. Lloji i saktë caktohet gjatë ngarkimit, ndërsa emri i shkarkimit duhet të përshkruajë eksportin dhe të ruajë prapashtesën. Kur shërbimi nuk lejon caktimin e emrit përmes header-ave të përgjigjes, ai mund të vendoset në çelësin përfundimtar ose të kontrollohet nga një endpoint shkarkimi i aplikacionit.
Procesi mund të krijojë fillimisht një objekt privat të përkohshëm dhe ta kopjojë në çelësin përfundimtar kur eksporti të jetë gati. Baza e të dhënave ruan çelësin, emrin e shfaqur, llojin, pronarin dhe gjendjen e eksportit. Listimi i objekteve nuk e zëvendëson këtë indeks: filtrimi bëhet vetëm sipas prefiksit, jo sipas metadata-ve.
Infrai paraqitet si një mundësi me REST API, pa SDK ruajtjeje. Shembulli Python parashikon pritje para riprovimit pas përgjigjes 429. URL-ja e nënshkruar autorizon qasjen te objekti përkatës; shfletuesi nuk duhet t’i bashkëngjisë çelësin bearer të aplikacionit.
Burimi: DEV Community (Web Dev Feed) — lexoni artikullin e plotë në anglisht.
